'Plezier in je werk is heel belangrijk'

Zoals veel jongeren stond ik aan het einde van de middelbare school voor de keuze van een vervolgopleiding. Tijdens open dagen werd ik gegrepen door wat je in de zorg voor anderen kunt betekenen. Mijn opleiding was uitdagend, maar erg leuk en leerzaam. Je doet veel kennis op, maar leert ook veel over jezelf en het kijken naar je eigen handelen. Je leert die kennis te vertalen naar de praktijk.

Een bijzondere sector

Ik werk met kinderen met een verstandelijke of lichamelijke beperking of een anders verlopende ontwikkeling. Ik heb ook een tijdje met volwassenen in deze sector gewerkt, maar uiteindelijk ben ik volledig met kinderen gaan werken. Bij kinderen vind ik het bijzonder dat je veel stapjes in hun ontwikkeling kunt meemaken. Mijn jongste cliënt is twee jaar oud, de oudste is achttien.

Bij kinderen is het altijd een afweging wat wel en niet werkt. Iets wat vandaag werkt, werkt soms morgen niet meer. Soms is iets meteen een hit en is het dé ingang om naar een doel toe te werken. Deze kinderen zijn als het ware een puzzel, ik blijf goed kijken naar hoe een kind in zijn vel zit en wat er op dat moment mogelijk is.  De afwisseling en uitdaging in deze sector passen goed bij mij. Geen kind en geen dag is hetzelfde.

Multidisciplinair werken is heel belangrijk, ik wil weten wat er nog meer speelt. Zo zag ik een jongetje dat normaal veel zelfstandig kan, maar opeens nauwelijks tot iets kwam. Later bleek dat hij slecht had geslapen. Zoiets heeft direct invloed op wat een kind op dat moment aankan. Dan is het belangrijk om niet alleen vanuit je eigen vakgebied te kijken, maar ook te weten wat er verder speelt en samen te kijken wat een kind nodig heeft. Die afwisseling en het multidisciplinaire werken vind ik erg leuk. Ik werk samen met orthopedagogen, fysiotherapeuten en andere paramedici.

Alles in samenwerking

Eigenlijk gebeurt alles hier in samenwerking. Bij een kind zijn vaak verschillende professionals betrokken, ieder vanuit het eigen vakgebied. Zo houdt de oefentherapeut zich bezig  houding en bewegen, de ergotherapeut met hulpmiddelen en de orthopedagoog met gedrag. We weten goed van elkaar weten wat we doen, zodat we daar rekening mee kunnen houden.

Ook de samenwerking met het systeem rond de kinderen is belangrijk. We werken met de groepsbegeleiders, de ouders van de kinderen en soms ook de grootouders. Door hen hierin mee te nemen, zorgen we dat wat een kind leert ook thuis wordt toegepast. Ik vind het belangrijk dat de hele omgeving van een kind op de dezelfde manier werkt. Dat stemmen we samen af.

Reflecteren en verbeteren

Om van elkaar te leren zit ik in verschillende IO-groepen voor paramedici die met deze doelgroep werken. Daar bespreken we inhoudelijke en organisatorische uitdagingen. De ene keer bespreken we een herziene richtlijn, de andere keer hebben we het over een ontwikkeling binnen ons vak en de uitdagingen die dat met zich meebrengt. Soms doen we een keer intervisie, of we bespreken een casuïstiek. Elke keer brengt iemand anders iets in wat we samen bespreken. En soms gaat het over hoe we ons werk makkelijker kunnen maken. We hebben het allemaal druk, dus wat kunnen we doen om onszelf een beetje te ontzorgen en efficiënter te werken?

Andere paramedici schuiven soms ook aan bij bijeenkomsten die ik intern organiseer voor ouders. We delen daar vanuit de verschillende vakgebieden onze kennis over onderwerpen die voor ouders belangrijk zijn. Ook dat is een vorm van multidisciplinair werken.

Grote en kleine stappen

Ik vind het heel mooi om de stappen te zien die kinderen bij ons maken, hoe groot of klein die ook zijn. Elke stap is vooruitgang en het is zo mooi om te zien hoe trots ouders daarop zijn. Het moment waarop kinderen doorstromen naar volwassen dagbesteding is ook mooi, dan kijken we terug op wat ze hier allemaal hebben geleerd. Sommige kinderen heb ik jarenlang kunnen volgen en ik zie dan een wereld van verschil! Dan kunnen kinderen ineens iets wat eerder niet lukte. Die stappen zien we, maar we zien ook het plezier bij de kinderen. Dat is heel belangrijk! We willen dat kinderen het hier leuk vinden. Dan zijn ze gemotiveerder om dingen te proberen en leren ze nieuwe dingen. Bij deze kinderen is dat helemaal niet vanzelfsprekend, je hebt plezier en vertrouwen nodig om dingen voor elkaar te krijgen. Dat enthousiasme is leuk om te zien.

Soms komen kinderen binnen op de vroeghulpgroep en kunnen ze dankzij alle therapie en begeleiding doorstromen naar een vorm van onderwijs, regulier of speciaal. Het is heel gaaf als dat lukt!

Blijven verdiepen

Mijn afstuderen was vijftien jaar geleden en daarna ben ik altijd kwaliteitsgeregistreerd geweest. Binnen de paramedische zorg wordt veel onderzoek gedaan en zijn er doorlopend ontwikkelingen. Er is steeds meer mogelijk en daar wil je van op de hoogte blijven. Naar leidinggevenden toe heb ik altijd heel duidelijk gemaakt waar ik heen wil en wat ik daarvoor wil leren. Het zit intrinsiek in mij om me te willen blijven ontwikkelen en te kijken naar wat er nodig is op de locatie waar ik werk. Daardoor is werken aan mijn KP-registratie vanzelfsprekend. Ik lees altijd de nieuwsbrieven van KP en als ik daar iets interessants tegenkom, lees ik verder. Een belangrijk voordeel van KP-registratie is dat het me helpt om mijn blinde vlekken te zien. Op meerdere gebieden werk je aan je deskundigheid. Het is heel breed, veel meer dan alleen scholing volgen en stagairs begeleiden.

Je kunt een artikel schrijven of iets ontwikkelen. Dat heb ik zelf ook weleens gedaan. Ook zulke activiteiten dragen bij aan je deskundigheid. We hadden bijvoorbeeld vroeger spiegelboeken die heel duidelijk en concreet waren, maar die nu niet meer werden geproduceerd. Bij andere kinderboeken liepen we tegen het probleem aan dat ze niet met de werkelijkheid kloppen, bijvoorbeeld doordat olifanten niet grijs zijn. Voor mijn doelgroep is het belangrijk dat boekjes niet te veel details bevatten en dat het echt draait om de kern. Daarom heb ik samen met twee collega’s de financiering geregeld om zelf concrete boeken te ontwikkelen. We schreven een kort verhaal over de tandarts en over hoe een dag eruit kan zien van opstaan tot slapengaan. Dat hebben we opgedeeld in heel concrete stappen, met daarbij foto’s die de stappen laten zien. In dit proces heeft ook een orthopedagoog meegedacht. Deze twee boeken liggen in heel Nederland in bibliotheken en soms word ik hier nog steeds over benaderd. Deze activiteit telt mee voor je herregistratie als je in de set 2025-2030 werkt.

Voor mij is het altijd een eye opener om te zien hoeveel er mogelijk is bij herregistratie bij KP je kunt er creatiever mee zijn dan je denkt!

Je gaat al snel een webinar bekijken, iets lezen of een post-hbo doen, maar er kan zoveel meer en dat staat heel duidelijk in de criteria van KP. Ik heb weleens geholpen bij de re-integratie van een collega, daarmee werk je aan je eigen deskundigheid  én je helpt elkaar hiermee. Daarom zou ik collega-paramedici de tip geven om vooral eens te kijken naar wat er allemaal mogelijk is. De ontwikkelcyclus van KP is bijvoorbeeld een handig hulpmiddel om bewust stil te staan bij wat bij je past en waar je naartoe wil. En in het algemeen: plezier hebben in je werk is heel belangrijk. Dat straal je uit en neem je mee in je behandelingen en naar de mensen die je ziet en spreekt. Dat geeft positieve energie aan iedereen!