'Interprofessioneel samenwerken is voor mij heel vanzelfsprekend’
Nadat ik in 2010 afstudeerde bij de HAN kon ik meteen aan de slag bij een expertisecentrum voor revalidatie in Den Bosch. Ze gaven me de kans om gelijk vanuit de schoolbanken te starten zonder dat ik hier eerst stage of iets dergelijks hoefde te lopen. Daar heb ik elf jaar klinisch en poliklinisch gewerkt, tot twee collega’s een eigen praktijk begonnen en mij daar na een tijdje bij vroegen. Inmiddels ben ik mede-eigenaar en runnen we de praktijk samen. De praktijk in Boxtel run ik alleen en we hebben nog een andere locatie in Veldhoven. Dat bevalt goed, al duurde het een tijdje om alles goed op te starten. De hele sociale keten was nog nieuw en het duurde even voordat lokale zorgaanbieders, zoals fysiotherapeuten, logopedisten en psychologen, ons wisten te vinden. Toen de samenwerking er eenmaal was, werd het makkelijker om met elkaar de zorg in de regio goed te organiseren.
Interprofessioneel samenwerken is voor mij heel vanzelfsprekend. Bij mijn eerste werkgever in het expertisecentrum werkte je altijd samen en dat was top! We zagen zelden cliënten met een enkelvoudige vraag, dus samenwerken met andere paramedici en organisaties was daar de dagelijkse gang van zaken. Dat wilde ik in onze eigen praktijk voortzetten.
Hele korte lijntjes
In Boxtel zit ik in een fysiotherapiepraktijk. Zij hebben twee fysiotherapeuten met kennis over niet-aangeboren hersenletsel en daar werken we veel mee samen. Regelmatig komen we samen om de zorgvraag rond een cliënt af te stemmen. Hierbij schuiven deze fysiotherapeuten, een logopedist en een psycholoog aan. Mijn collega’s in Veldhoven hebben de samenwerking nog verder uitgebouwd, want zij doen regelmatig gecombineerde intakegesprekken samen met een fysiotherapeut. Dat is voor de cliënt minder belastend en zorgt dat de lijntjes heel kort en duidelijk zijn. Plantechnisch is dat een grote uitdaging, maar deze werkwijze heeft veel voordelen voor onze cliënten. Hierdoor zijn ze veel sneller geholpen en gaat het ook een stuk efficiënter. Beide zorgverleners weten precies wie wat doet en zitten op één lijn. Dankzij die samenwerking is het snel geregeld als we denken dat een collega iets voor de cliënt kan doen.
Daarnaast hebben we goede banden met revalidatiecentra en ziekenhuizen. Die connecties hebben we zelf gemaakt. Met goede afspraken en positieve ervaringen van verwijzers zorgen ervoor dat die banden goed zijn. Ook koppelen we altijd terug naar de verwijzer, zodat zij weten wat we hebben gedaan en wat zij aan ons hebben. Deze werkwijze kost veel tijd, maar het levert veel op. Afspraken hierover leggen we vast en kunnen ook weer gebruikt worden voor de activiteit (inter)professionele samenwerking.
Van samenwerken leer je veel
Aan collega-paramedici die ook graag meer willen samenwerken, raad ik dan ook aan om erop uit te gaan en te netwerken. Zoek mensen die passen bij jouw manier van werken. In mijn werkgebied beginnen cliënten bij de fysiotherapeut, dus dan is het handig om met hen iets te regelen. Vaak kun je ook profiteren van hun netwerk en heb je al een goed begin gemaakt.
Samenwerken met andere zorgverleners is niet alleen handig voor je cliënten, je leert er zelf ook veel van. Ik weet nu veel meer over fysiotherapie en psychologie, waar ik in mijn werk ook van profiteer. Ik leerde bijvoorbeeld dat duizeligheid op veel manieren tot uiting kan komen en veel oorzaken kan hebben. Ik ga natuurlijk niet de diepte in binnen een ander vakgebied, maar door deze basis kan ik cliënten gericht doorsturen als dat nodig is. Ik heb mijn eigen vak en dat is ontzettend breed, maar ik hoef niet alles zelf te doen. Collega’s kunnen bepaalde dingen ook goed oppakken. Als iets net niet binnen mijn expertise past, kan ik dat nu goed delegeren. Dat geeft rust.
